Waarom regulering beter werkt dan een verbod op sweepstakes gaming

·
Luister naar dit artikel~4 min

Patrick Fechtmeyer, CEO van ARB Interactive, pleit tegen een verbod op sweepstakes gaming in Indiana. Hij stelt regulering en belasting voor, wat consumenten beschermt en miljoenen aan inkomsten kan genereren.

Het is een bekend dilemma voor beleidsmakers: verbieden of reguleren? In Indiana, in de Verenigde Staten, speelt dit nu rond sweepstakes gaming. De staat overweegt een algeheel verbod, maar Patrick Fechtmeyer, CEO van ARB Interactive, pleit voor een andere aanpak. Zijn bedrijf, eigenaar van Modo Casino en recentelijk Publishers Clearing House (PCH), ziet meer heil in duidelijke regels en belastingheffing. Toen wetgevers aangaven wetgeving te willen doorvoeren om deze online platforms te sluiten, reisde Fechtmeyer persoonlijk naar Indiana. Hij wilde zijn argumenten rechtstreeks overbrengen. Zijn boodschap was helder: regulering beschermt consumenten beter, levert belastinginkomsten op en voorkomt dat gebruikers naar ongereguleerde buitenlandse sites gaan. ### Het wetsvoorstel HB 1052 Wat staat er op het spel? Het wetsvoorstel HB 1052. Dit voorstel wil sweepstakes-spellen classificeren als illegaal gokken. Als de wet wordt aangenomen, kan de Indiana Gaming Commission boetes opleggen tot wel €91.000 (omgerekend van $100.000) aan aanbieders. Dat is een stevige financiële stok achter de deur. Fechtmeyer is het hier fundamenteel mee oneens. In gesprekken benadrukte hij dat een verbod de vraag niet wegneemt. Het verplaatst die vraag alleen maar. Naar het buitenland, naar het dark web, naar plekken waar geen consumentenbescherming is. Hij stelt voor om de markt te reguleren, heldere regels op te stellen en het te belasten. ### Een model gebaseerd op omzetbelasting Tijdens zijn pleidooi schetste Fechtmeyer een concreet plan, ontwikkeld met branchegenoten. Het komt neer op drie stappen: - Aanbieders laten registreren bij de staat. - Een vergoeding laten betalen voor deze registratie. - Omzetbelasting (BTW) heffen op aankopen van virtuele muntenpakketten. "We hebben een kader voorgesteld waarin bedrijven zich kunnen registreren, een vergoeding betalen en er vervolgens omzetbelasting komt bovenop de aankopen," legde hij uit. Dit model zorgt voor inkomsten voor de staat en brengt tegelijkertijd transparantie en controle. ### Verouderde wetgeving in een digitale tijd Een kernpunt in zijn betoog is de kloof tussen oude wetten en nieuwe realiteit. "Sweepstakes-wetten zijn lang geleden geschreven, vóór het internettijdperk," zei Fechtmeyer. "Ze waren bedoeld voor postacties en promoties die nu niet meer bestaan. Digitale economieën en tokens bestonden toen niet. Die zijn niet expliciet opgenomen in de wet, wat ruimte laat voor veel interpretatie." Hij pleit niet voor het behouden van een grijs gebied, maar voor modernisering. "Ik ben hier niet om een loophole te verdedigen. Ik ben hier om te pleiten voor duidelijke, moderne regels die onze digitale realiteit weerspiegelen." Door de definities aan te passen, kunnen staten een kader bouwen om de markt te reguleren en inkomsten te genereren. ### De financiële potentie van regulering De cijfers zijn veelbelovend. De Social Gaming Leadership Alliance (SGLA), een branchevereniging, schat dat een regulerings- en belastingmodel de staat Indiana meer dan €18 miljoen per jaar kan opleveren. Fechtmeyer noemt dit een conservatieve schatting. Het werkelijke bedrag ligt volgens hem waarschijnlijk hoger, omdat niet alle marktdeelnemers in de schatting zijn meegenomen. De SGLA zet zich in voor regulering in plaats van een verbod. Het is een voorbeeld van hoe de industrie zelf om helderheid vraagt. Het debat in Indiana wordt nauwlettend gevolgd door andere Amerikaanse staten. Ze staan voor dezelfde keuze: zien ze sweepstakes als een omzeiling van gokwetten, of als een digitaal productcategorie dat eigen regels nodig heeft? De Senaat van Indiana heeft inmiddels een aangepaste versie van het wetsvoorstel aangenomen. Het gaat terug naar het Huis van Afgevaardigden. De uitkomst is nog onzeker. Maar de argumenten van Fechtmeyer blijven relevant. Regulering erkent de realiteit van de markt, beschermt de speler en vult de staatskas. Een verbod jaagt de activiteit alleen maar verder het duister in. En dat helpt uiteindelijk niemand.