Alberta pakt illegale goksites aan met een sterke legale markt. Minister Nally zet in op concurrentie en spelersbescherming. Lees hoe zelfuitsluiting en 1% GGR naar preventie gaan.
Stel je voor: je opent je laptop en binnen twee klikken sta je op een offshore goksite die nergens gereguleerd is. Geen enkele bescherming, geen enkele garantie. Dat was jarenlang de realiteit in Alberta, Canada. Maar de provincie heeft een gedurfde strategie ingezet om spelers weg te leiden van die schimmige sites. En het draait allemaal om één simpel idee: maak het legale aanbod zo aantrekkelijk dat je niet anders wilt.
### Een competitieve markt als wapen
Alberta lanceerde op 13 juli 2026 zijn gereguleerde online sportweddenschappen en iGaming. Daarmee is het de tweede Canadese provincie na Ontario die een concurrerend model met meerdere operators omarmt. Vóór de lancering vond ongeveer 70% van alle iGaming-activiteit plaats op illegale buitenlandse sites. Dat is een enorm lek in de bescherming van spelers – en in de staatskas.
De oplossing? Een brede keuze aan legale opties. Op dag één betraden 22 operators de markt, waaronder Play Alberta. Binnen zes weken groeide dat aantal naar 31. Minister Dale Nally van de provincie legt uit: "We hebben operators uitgenodigd om deel te nemen, maar alleen als ze zich volledig inzetten voor spelersveiligheid en verantwoord gokken." De gedachte is simpel: als spelers een ruim assortiment aan gereguleerde producten hebben, kiezen ze minder snel voor illegale alternatieven.
### Adverteren: het lastige evenwicht
Natuurlijk kleeft er een uitdaging aan deze aanpak. Sommige provinciale collega's van Nally zijn tegen gokreclames. Maar Nally draait het om: als illegale sites vrijuit mogen adverteren op sociale media en via zoekmachines, waarom zouden legale operators dan monddood worden gemaakt? Hij vindt dat gelicentieerde merken een eerlijke kans moeten krijgen om hun publiek te bereiken.
Alberta heeft hierover gesproken met grote techbedrijven zoals Google en Apple. Wat die gesprekken precies hebben opgeleverd, is niet duidelijk. Maar de kernvraag blijft: hoe geef je conforme bedrijven de ruimte om te concurreren, zonder de groei van de markt los te koppelen van spelersbescherming?
### Zelfuitsluiting en financiering als fundament
Wat Alberta goed doet, is dat het bescherming niet als bijzaak ziet. Het bestuur is opgedeeld tussen de Alberta iGaming Corporation (AiGC), die de markt oversee't, en Alberta Gaming, Liquor and Cannabis (AGLC), de regulator. Operators houden 80% van de omzet; de overige 20% gaat naar de overheid.
Maar er zijn harde eisen. Een systeem voor zelfuitsluiting – waarbij spelers zich in één keer kunnen uitsluiten van alle legale aanbieders – was een niet-onderhandelbare voorwaarde. AiGC beloofde het binnen 30 dagen klaar te hebben, maar het systeem stond al vóór de opening. Daarnaast gaat 1% van de bruto gamingomzet (GGR) naar behandeling, preventie en onderwijs. Dat is geen losse regeling; het is ingebakken in het verdienmodel.
Steve Inglis, general counsel bij AiGC, benadrukt het belang van heldere richtlijnen voor anti-witwassen en privacy. "Door teams vroeg te informeren, voorkomen we dat compliance een last wordt in plaats van een fundament," zegt hij.
### Wat betekent dit voor de Nederlandse markt?
De Nederlandse Kansspelautoriteit (Ksa) worstelt met vergelijkbare uitdagingen. Illegale sites blijven toegankelijk, ondanks het vergunningsstelsel. De les uit Alberta? Een sterk legaal aanbod is de beste verdediging. Zorg dat spelers een reden hebben om te blijven, en maak de drempel naar bescherming zo laag mogelijk. Dat betekent niet dat je alles maar moet toestaan, maar wel dat je concurrerend moet zijn op veiligheid, gemak en vertrouwen.
Alberta bewijst dat je illegale operators niet alleen bestrijdt met handhaving, maar ook met een betere gebruikerservaring. En dat is een les die Nederland ter harte kan nemen.