Wat een staatssecretaris zag in onze groep die alles veranderde

Emma Bakker · 2026-08-28

Staatssecretaris Van Bruggen van Justitie en Veiligheid heeft ons onlangs bezocht. Ze kwam naar onze groep in Amsterdam, onze drukste en grootste bijeenkomst. Je zou het gerust ons vlaggenschip kunnen noemen. Het was bijzonder dat ze de tijd nam om langs te komen. Echt, heel waardevol. Maar waarom is zo'n bezoek eigenlijk zo belangrijk? Dat zit 'm niet in de politieke agenda, maar in iets veel menselijkers. ### Wanneer statistieken een gezicht krijgen Je leest over kansspelverslaving in rapporten. Je ziet cijfers over behandeltrajecten en uitgaven. Maar op papier blijft het abstract. Een 'fenomeen'. Een 'maatschappelijk probleem'. Een lotgenotengroep binnenstappen is iets heel anders. Dan krijgen die cijfers opeens ogen. Een stem. Een verhaal. Het wordt tastbaar en écht. En dat maakt een wereld van verschil voor hoe je naar dit probleem kijkt. Iedereen kent wel iemand die een auto-ongeluk heeft gehad. Maar op het moment dat het jou overkomt... dat geluid van schurend metaal, het brekende glas, de klap. Dat is iets totaal anders dan erover lezen. Zo is het ook met verhalen uit de eerste lijn. Van mensen die zelf worstelen met die verslaving. Dan komt het pas écht binnen. Dan spreekt het tot je. ### De andere kant van de medaille Laatst las ik een bericht op LinkedIn. Een meneer die online casino's helpt – tegen betaling uiteraard – om succesvoller te worden. Volgens hem doen 14 van de 15 casino's die hij heeft geholpen het nu financieel aanmerkelijk beter. Meer omzet. Meer winst. Die ene die het niet beter doet? Dat casino had simpelweg niet meer geld in marketing gestoken. En dan komt de vraag die bij me opkomt, en vast bij jou ook: **Ten koste van wat?** Wij, als mensen die weten hoe verslavend gokken kan zijn, lezen zulke berichten met gemengde gevoelens. Wij trapten misschien wel in die marketingtrucs. Wij waren gevoelig voor die listige methodes om ons langer te laten spelen of meer te laten storten. - Ten koste van ons inkomen - Ten koste van ons geluk - Ten koste van onze tijd - Ten koste van onze relaties - Ten koste van ons gezin - Ten koste van onze vrienden - Ten koste van ons werk - Ten koste van... ons leven? Ik gun iedereen zijn baan, begrijp me goed. Maar ik begrijp het werk van een staatssecretaris die ons komt bezoeken, eerlijk gezegd, veel beter dan het werk van die meneer op LinkedIn. Dat komt zeker door mijn eigen geschiedenis en mijn werk voor Anonieme Gokkers. Toch moest ik deze schrille tegenstelling even noemen. Als een soort gezond tegengeluid, misschien. ### Het blijft ingewikkeld Feite Hofman, de schrijver van deze column, weet waar hij over praat. Hij was zelf gokverslaafd en zet zich nu in om anderen te helpen. Hij runt Pas op Gamen en Gokken en is voorzitter van Anonieme Gokkers Omgeving Gokkers. Zijn boodschap is duidelijk: cijfers en beleid zijn belangrijk, maar het menselijke verhaal is wat echt blijft hangen. Wat echt tot actie aanzet. Als je merkt dat het gokken je ontglipt, weet dan dat er hulp is. Je kunt je inschrijven in het Cruks-register voor een gokstop. Maar zie het als een middel, niet als dé oplossing. Zoek professionele hulp als je er niet alleen uitkomt. Het bezoek van de staatssecretaris herinnert ons eraan: achter elk beleidsstuk, elk onderzoek, elk cijfer zit een mens. Met een gezicht. Een verhaal. En soms is dat alles wat nodig is om écht iets te veranderen.