Nadagen van een voorzitter: waarom ik na vijftien jaar afscheid neem

Emma Bakker · 2026-07-17

Het zijn de laatste vier maanden van mijn voorzitterschap van de Stichting AGOG. Dan ben ik - uit mijn blote hoofd, dus onbetrouwbaar - bijna vijftien jaar bestuurslid, waarvan de laatste zes als voorzitter. Je zou het mijn nadagen kunnen noemen. Per 1 oktober is het gebeurd, om deze Vlaamse uitdrukking maar eens te gebruiken. Dan mag iemand het stokje overnemen. ### De overgang is al in gang gezet En dat is feitelijk al bezig. Een nieuwe, frisse, jongere groepsbegeleider heeft zich bereid gevonden om tot het bestuur toe te treden. Intern is al duidelijk wie de nieuwe rol als voorzitter krijgt. Het voelt bijzonder om voor de laatste keer de landelijke dag voor onze groepsbegeleiders voor te bereiden met collega-bestuurders en ons secretariaat. Straks de laatste vergadering, fysiek in Amsterdam of gewoon via Teams. De laatste apps in de bestuursappgroep. Het begeleiden van de groepen Arnhem en Nijmegen - mijn groepen - wordt al door anderen gedaan. Straks nog een keer verzamelen met mijn groepsbegeleiders, maar ook lotgenoten, in Utrecht. ### Waarom stoppen als het zo goed gaat? "Voor mij is deze vraag wel duidelijk, maar het antwoord ook. Niets moet. Maar het is mijn tijd. Het is gezond als iemand anders dit gaat doen." Dat is in ieder geval goed gelukt: er is in die vijftien jaar meer communicatiestructuur ontstaan. Het bestuur is te bereiken en de lijntjes zijn kort. Ook naar buiten toe zijn er veel contactmomenten geweest met politiek, Ksa, donateurs en indien nodig mensen uit de industrie. Persverzoeken, vragen van journalisten, scholieren of andere geïnteresseerden werden en worden vlot beantwoord. ### Financieel en sfeertechnisch gezond Via donaties en subsidies staan we er financieel gezonder voor dan vijftien jaar geleden. De sfeer binnen het bestuur is positief, opbouwend en gericht op ondersteuning van onze groepen die wekelijks hun prachtige vrijwilligerswerk doen. Zoals in elke organisatie: dat is wel eens anders geweest, maar de laatste jaren loopt het als een zonnetje. "Je hoeft toch ook niet te stoppen, Feite?" Voor mij is deze vraag wel duidelijk, maar het antwoord ook. Niets moet. Maar het is mijn tijd. Het is gezond als iemand anders dit gaat doen. ### Wat blijft en wat verandert Ongetwijfeld waai ik op gezette tijden eens een groep binnen. Ik blijf ook vast trainingen geven binnen de gokkelarij. Maar qua AGOG zit het erop. Zeker zal ik het gaan missen. Dat komt, heel eenvoudig, omdat ik het met veel inzet en toewijding heb gedaan. Vaak ook nog met plezier. Feite Hofman was vroeger zelf gokverslaafd, maar zet zich vandaag de dag in om mensen met een gokverslaving en mensen uit hun omgeving te helpen. Hofman is de eigenaar van Pas op Gamen en Gokken en voorzitter van Anonieme Gokkers Omgeving Gokkers. Af en toe schrijft hij op CasinoNieuws.nl over zijn werk en geeft hij zijn gedachten bij de ontwikkelingen op de markt. ### Hulp bij gokproblemen Heb je het gokken niet meer onder controle? Dan kun je jezelf inschrijven in Cruks (Centraal Register Uitsluiting Kansspelen) via CruksRegister.nl. Eenmaal aangemeld voor die gokstop, kun je niet meer bij landgebonden en online casino's spelen. Cruks is een middel, niet de ultieme oplossing. Lees onze pagina over bewust spelen en zoek hulp als je er niet alleen uitkomt.