Chris Hahnraths, ex-topman van Fair Play Casino, deelt zijn scherpe kijk op de transformatie van de kansspelmarkt en de verantwoordelijkheid van aanbieders in de strijd tegen gokverslaving. Een openhartig gesprek over veranderende regels en ethiek.
Chris Hahnraths, een naam die in de Nederlandse kansspelwereld niet onbekend is, deelt zijn ongezouten mening. Als voormalig bestuurder en mede-eigenaar van de Janshen-Hahnraths Group heeft hij van dichtbij meegemaakt hoe de markt op z'n kop is gezet. In een openhartig gesprek blikt hij terug op zijn tijd bij Fair Play Casino, zijn leven nu, en vooral: zijn visie op een van de grootste uitdagingen in de sector.
Hij is 75, komt uit Kerkrade, en is dit jaar gestopt als commissaris. Maar hij houdt nog altijd 50% van de aandelen. Het is duidelijk, dit is geen man die volledig afscheid heeft genomen. Hij houdt, zoals hij het zelf zegt, nog steeds een oogje in het zeil. Samen met zijn voormalige zakenpartner John Janshen bouwde hij het familiebedrijf, opgericht in 1960 door hun vaders, uit tot een bekende speler.
### De hoogtijdagen en de verandering
Onder hun leiding groeide Fair Play Casino uit. We hebben het over een tijd waarin het bedrijf bijna 800 mensen aan het werk had. Dat is een flinke organisatie. Maar toen kwamen de nieuwe wetten en regels. En die veranderden alles. De hele kansspelmarkt kreeg een andere vorm, en een bedrijf als Fair Play moest mee veranderen. Dat was niet altijd makkelijk. Het betekende aanpassen, en soms ook afscheid nemen van medewerkers. Vandaag de dag werken er nog steeds enkele honderden mensen. Het is een transformatie die veel bedrijven in deze sector hebben doorgemaakt.
Hahnraths is nu met pensioen. Hij ziet zijn oude compagnon John Janshen nog regelmatig, maar ze leiden ieder hun eigen leven. Zijn dagelijkse betrokkenheid bij het gokbedrijf is voorbij. Zijn werkzaamheden zijn naar de achtergrond verschoven, maar als grootaandeelhouder blijft hij betrokken. Het is een interessante positie: wel invloed, maar niet meer de dagelijkse verantwoordelijkheid.
### Een persoonlijke visie op een groot probleem
Dit is misschien wel het meest interessante deel van het gesprek. Hahnraths gaat diep in op gokverslaving. En hij doet dat niet als een afstandelijke bestuurder, maar met een duidelijke stellingname. Hij zegt zelf geen gokker te zijn. En dan komt een krachtige uitspraak: *"Iedere speler die de controle verliest, is er één te veel."*
Voor hem moet gokken recreatief blijven. Punt uit. Het mag nooit een oplossing worden voor financiële problemen of persoonlijke tegenslag. Dat is een helder principe. Hij benadrukt hoe belangrijk preventie en goed toezicht zijn. Wanneer legale aanbieders zien dat het speelgedrag van iemand problematisch wordt, dan moeten ze ingrijpen. Er zijn regels en systemen om spelers te beschermen, en die moeten gebruikt worden. Het is een verantwoordelijkheid die hij duidelijk bij de aanbieders zelf legt.
### De impact van nieuwe wetgeving
De verandering in de markt is ingrijpend, dat maakt hij heel duidelijk. Het is niet zomaar een kleine aanpassing. De hele sector is anders geworden door die nieuwe wet- en regelgeving. Voor een bedrijf betekent dat:
- Een andere manier van werken
- Andere verantwoordelijkheden
- Soms pijnlijke keuzes, zoals het afscheid van personeel
Het is een realiteit waar iedereen in de branche mee te maken heeft gekregen. Hahnraths kijkt er met een mix van realisme en respect naar terug. Het was nodig, maar het was niet gemakkelijk.
Wat blijft er over? Een man met een schat aan ervaring, die vanuit zijn unieke positie kan reflecteren op een industrie in beweging. Zijn boodschap over verantwoord gokken en de plicht van aanbieders is er één die blijft hangen. Het gaat niet alleen om winst maken, maar ook om de spelers te beschermen. In een wereld waar de discussie over gokken vaak zwart-wit is, biedt zijn perspectief waardevolle nuance.
