Alberta pakt illegale goksites aan met een groter legaal aanbod. Minister Nally zet in op concurrentie als handhavingsmiddel. Lees hoe dit werkt.
### Een gedurfde aanpak: concurrentie als wapen tegen illegale gokkers
Alberta gooit het roer om. In plaats van alleen te jagen op illegale goksites, kiest de provincie voor een groter legaal aanbod. Minister Dale Nally van Alberta zegt dat de overheid alle beschikbare middelen inzet tegen niet-gelicenseerde sites. Volgens hem is een sterk legaal market de beste manier om spelers weg te lokken bij malafide aanbieders.
Op 13 juli 2026 lanceerde Alberta gereguleerde online sportweddenschappen en iGaming. Daarmee is het na Ontario de tweede Canadese provincie met een concurrerend model met meerdere operators. Voor de lancering vond ongeveer 70% van alle iGaming-activiteit in Alberta plaats op ongereguleerde offshore sites. Op dag één stapten 22 operators in, waaronder Play Alberta. Binnen zes weken groeide dat aantal naar 31.
### Waarom een competitieve markt de beste handhaving is
Nally's redenering is simpel: geef spelers een breed aanbod van legale, veilige opties, dan kiezen ze daar eerder voor. Voorheen was Play Alberta de enige legale online optie in de provincie. Nu kunnen tientallen operators concurreren, zolang ze zich houden aan de eisen op het gebied van spelersveiligheid en verantwoord gokken.
Volgens Nally is een robuuste legale markt het meest effectieve middel om illegale operators te verdringen. Concurrentie wordt zo een handhavingsinstrument. Een breder legaal aanbod moet gereguleerd spelen aantrekkelijker maken, terwijl autoriteiten blijven nadenken over offshore sites die nog steeds toegankelijk zijn.
### Adverteren: een lastig dilemma
Adverteren is onderdeel van de discussie. Sommige provinciale collega's willen gokreclames verbieden, maar Nally vindt dat gelicenseerde operators de kans moeten krijgen om klanten te bereiken. Illegale bedrijven zijn immers nog steeds actief online en op sociale media.
Alberta heeft hierover gesproken met Google, Apple en sociale-mediaplatforms. Wat die gesprekken hebben opgeleverd, is niet duidelijk. Het panel op G2E gaf geen concrete acties of beleidswijzigingen prijs. De spanning is voelbaar: ruimte geven aan compliant bedrijven versus marktgroei in lijn houden met spelersbescherming.
> "Gelicenseerde operators moeten kunnen concurreren, anders blijven illegale sites zichtbaar voor spelers." – Dale Nally
### Waarborgen en financiering ingebouwd in het model
De governance in Alberta is verdeeld. De Alberta iGaming Corporation (AiGC) houdt toezicht op de iGaming-markt, terwijl Alberta Gaming, Liquor and Cannabis (AGLC) optreedt als regulator. Onder het model dat op G2E werd gepresenteerd, houden operators 80% van de omzet. De overige 20% gaat naar de overheid.
Een systeem voor zelfuitsluiting was een niet-onderhandelbare voorwaarde. AiGC beloofde het binnen 30 dagen klaar te hebben, maar het was al operationeel vóór de marktopening. Spelers kunnen zich zo in één keer uitsluiten van alle legale aanbieders, zonder per operator afzonderlijk te hoeven regelen.
Daarnaast moeten operators behandeling ondersteunen. De provincie besteedt 1% van de bruto gamingomzet (GGR) aan behandeling, preventie en educatie. Dat is geen losse reactie achteraf, maar een structureel onderdeel van het marktmodel. Steve Inglis, general counsel bij AiGC, benadrukte het belang van duidelijke richtlijnen voor anti-witwassen en privacy. Hij vertelde ook dat teams vroegtijdig informatie krijgen om compliant te blijven.
### Wat betekent dit voor de Nederlandse markt?
Alberta's aanpak biedt een interessant perspectief voor de Nederlandse kansspelmarkt. Ook hier worstelt de overheid met illegale offshore sites. De les? Een aantrekkelijk, goed gereguleerd aanbod kan spelers weghalen bij malafide partijen. Cruciaal is dat waarborgen zoals zelfuitsluiting en financiering van verslavingszorg vanaf dag één zijn ingebouwd. Zo wordt groei niet losgekoppeld van verantwoordelijkheid.
Of deze strategie ook in Nederland werkt, hangt af van samenwerking tussen operators, toezichthouders en techplatforms. Maar het idee dat concurrentie zelf een handhavingsmiddel is, is het overwegen waard.